Kintsukuroi en de opening naar een nieuwe fase in je persoonlijke ontwikkeling.

Hoe deze Japanse filosofie je helpt bij elke volgende fase in je ontwikkeling, waaronder bijvoorbeeld: het zoeken van je volgende loopbaanstap

Kintsukuroi is het ambacht en de filosofie van het repareren van gebroken aardewerk. Kintsukuroi is in Japan inmiddels een kunstvorm geworden en wel een kunstvorm die per ongeluk is ontstaan volgens kunsthistorici. De filosofie leert ons dat we littekens, beschadigingen, ja zelfs scherven uit ons verleden niet moeten verstoppen en maskeren, maar juist moeten gebruiken om onze ervaring, weerstand en herstelvermogen te tonen. De lessen en ervaringen uit ons verleden dragen we mee en juist door deze ervaringen zijn we waardevoller geworden.

 

De kunstvorm is letterlijk per ongeluk ontstaan. Toen de Shogun Ashikaga Yoshimasa in de 15e eeuw zijn favoriete theekop kapot liet vallen, liet hij hem naar China sturen om te laten repareren. Hij kreeg z’n theekop heel terug, maar hij was erg teleurgesteld dat het was gerepareerd met behulp van metalen krammetjes die de scherven bij elkaar hielden. Dit primitieve nietjes-werk vond hij geen gezicht. Een van zijn lokale ambachtslieden bedacht een oplossing: hij vulde de barsten op met een mengsel van lak en gouddeeltjes. De barsten bleven zichtbaar, maar de theekop werd meer waard vanwege de lijm met gouddeeltjes. De theekop werd opnieuw Shoguns favoriet en begon aan zijn volgende fase van bestaan. En een nieuwe kunstvorm was ontstaan.

Het idee dat er een volgende fase van je bestaan aanbreekt, is de kern van de filosofie van Kintsukuroi. Of het een theekop is, of een persoon, het bestaan begint aan een nieuw hoofdstuk. Het verleden is zichtbaar. Je bent weer een geheel, maar de scherven en barsten tonen dat je verleden hebt en ze laten zien dat je wat hebt meegemaakt. De filosofie die achter Kintsukuroi schuil gaat, kan ons helpen in ons persoonlijk leven in onze professionele leiderschapsrol. Welke praktische concrete lessen biedt ons deze manier van kijken?

Een teken van weerbaarheid en vertrouwen hebben

Het vaasje van Marc Rutte dat de afgelopen periode zoveel aandacht trekt is een mooie metafoor voor breekbaarheid. Maar de focus op breekbaarheid (en het daar bij laten zoals hij doet) heeft een ongewenst effect namelijk: risicomijdend gedrag, krampachtigheid en misschien wel blokkering bij iets nieuws.

Waar Rutte het defensieve benadrukt om het vaasje vooral heel te houden, gaat Kintsukuroi een stapje verder. Natuurlijk moet je voorzichtig zijn, maar wanneer het vaasje een keer stuk gaat (en dat gaat het een keer onvermijdelijk) dan zijn we creatief en vaardig genoeg om het te repareren en weer heel te maken. Vertrouwen hebben dat je de scherven weer kunt lijmen en een nieuw levenshoofdstuk kunt starten nodigt je juist uit om iets nieuws aan te pakken. De zichtbare barsten, lijmsporen en littekens zijn daarbij bewijs van je weerbaarheid.

Bewijs van je vermogen om te groeien

“Door schade en schande worden we wijs” zeggen we wanneer we met tegenslag worden geconfronteerd. In de Kintsukuroi filosofie verstop je je verleden niet. De barsten tonen je vermogen om te herstellen en daardoor te groeien. “Er is geen leren zonder ervaring” zei een van mijn leermeesters lang geleden. En gelijk heeft hij. Fouten in het verleden leverden schade en scherven, maar ze zijn geheeld en de bladzijde werd telkens omgeslagen. Op elke pagina was je nog steeds dezelfde persoon, maar steeds een ontwikkelingsstap verder.

Je “niet vertelde verhaal” delen

Wij zijn goed in het verbergen van onze kwetsbaarheid. Tegenslagen, fouten die we maakten, of inzichten die we laat kregen … we delen ze niet graag. Op sterk en flink zijn en op een stoere houding, staat een premium in onze wereld van vandaag. Delen waar we echt mee zitten doen we niet snel en hulp vragen doen we niet graag. Wees gerust: iedereen heeft zijn/haar niet vertelde verhalen. En troost je iedereen heeft beschadigingen en barsten opgelopen door gebeurtenissen en omstandigheden in het leven. Je ervaringen heb je misschien niet verteld, maar je geschiedenis is bijvoorbeeld door je houding en gedrag soms wel zichtbaar voor anderen. Die zien dan niet HET beeld, maar HUN beeld en trekken een conclusie. In het voorbeeld van het van het gerepareerde aardewerk met z’n zichtbare barsten, wordt “het niet vertelde verhaal” zichtbaar en expliciet. Er waren ooit scherven, er was een fase van heling, en zo ziet de vaas er vandaag uit: wederom een geheel èn nog waardevoller. En onthoud, als je je kwetsbaarheid deelt zijn er altijd meer mensen die je willen helpen dan je denkt.

Kintsukuroi en het omgaan met tegenslag en verdriet

Kintsukuroi is een manier van herstellen na tegenslag en verdriet. Het helpt je omgaan met tegenslag bijvoorbeeld in de ontwikkeling van je loopbaan of bij verdriet over ontslag. Hersteld zijn is bij Kintsukuroi symbool voor: Breekbaarheid, maar ook voor Sterkte en Schoonheid, voor Imperfectie en de Volgende Levensfase. Deze manier van kijken is de tegenhanger van een wereld die moet bestaan uit ‘leuke dingen’ en ‘perfectie’.

Hoewel je omgeving en vooral facebook en andere social media je anders willen laten geloven is deze laatste wereld nep en een construct.

Belangrijk bij de levenskunst van herstellen en helen van Kintsukuroi is dat je de tijd neemt voor:

1.Het herkennen van de breuk

Bij het herkennen van de breuk ( je carrière tegenvaller/ontslag) gaat het om letterlijk het bij elkaar rapen van de scherven. Weten dat iets gebroken is en dat ook aanvaarden. Dit is een pijnlijk proces, maar onvermijdelijk. Pijn is een subjectieve ervaring (het is zoals jij het ervaart). Als je de scherven bewust opraapt en je stilstaat bij de aard van je pijn zal je merken dat pijn je ook een indicatie geeft voor de richting waarin de oplossing gezocht moet worden. Waarom raakt het mij zo? Welke lessen kan ik hieruit halen? In welke richting moet ik mij ontwikkelen om deze pijn in de toekomst zo niet meer te hebben? Ik heb het niet over pijn door een fysieke oorzaak of geestpijn, dat is een andere categorie. Pijn door tegenslag is er om op te lossen. Het vraagt een actieve houding waarbij je de pijn gebruikt. Lukt je dat, dan heeft ze je sterker gemaakt.

2.Het herstellen van de breuk

Bij het herstellen van de breuk gaat het om het bestuderen van de scherven na het oprapen. Het gaat hierbij over het doorvoelen van je emoties (vragen als: waarom raakt het mij zo?, welk aspect van mijn karakter wordt er aangesproken? en zit daar een opdracht voor mij in?). Stel jezelf de vraag waarom het gebroken is. Stel je niet tevreden met een externe zondebok. Aan een indringend gesprek met jezelf heb je het meest. Daar leer je van. Met het zorgvuldig bestuderen van de scherven om vast te stellen wat je nog altijd bezit en wat er beter kan, verander je de ongelukkige situatie van de breuk in een geschenk voor een nieuw hoofdstuk.

Conclusie en betekenis van het zichtbare verleden

Over de betekenis van scherven en barsten bij het bouwen, verstevigen en ontwikkelen van je eigenwaarde gaat Kintsukuroi uiteindelijk. Leonard Cohen zegt het mooi in zijn liedtekst Anthem:

Ring the bells that still can ring
Forget your perfect offering
There is a crack, a crack in everything
That’s how the light gets in

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *